Elena Ricoletti
[Usunięty]
Elena Ricoletti
[Usunięty]

Elena Ricoletti
Metryczka


Imię: Elena Chiara
Nazwisko: Ricoletti

Data urodzenia: 13 kwietnia 1994
Miejsce urodzenia: Rzym, Włochy

Wiek: 25 lat
Wzrost: 168 cm
Waga: 57 kg

Rasa: Wilkołak
Przynależność: Wataha Kierana
Wizerunek: Lindsay Morgan

Charakter


Niegdyś można było powiedzieć o Elenie, że jest typową ekstrawertyczką - śmiała, otwarta, zawsze lgnąca do ludzi i niepotrafiąca zbyt długo funkcjonować w samotności. Imprezy? Zjazdy rodzinne? Wyjścia ze znajomymi? Wszędzie było jej pełno! Mało tego, wszyscy od zawsze uważali ją za idealnego towarzyszą do rozmów, ponieważ dało się pogadać z nią praktycznie na każdy temat.
Co zmieniło się w tej kwestii?
Cóż, z całą pewnością na obecne wycofanie społeczne Eleny największy wpływ miała przemiana w wilkołaka. Kobieta trzyma się z dala od ludzi, ponieważ panicznie boi się, że podczas przemiany w wilka, kiedy kompletnie nie potrafi się kontrolować, zrobi komuś krzywdę. Ma dobre serce, nie chce nikogo zranić, a tym bardziej zabić, dlatego wbrew sobie zaczęła prowadzić samotny tryb życia.
Jest z natury wytrwałą i silną osobą, ze wszystkimi problemami, których ostatnimi czasy w jej życiu nie brakowało, próbuje radzić sobie sama. Nie lubi obarczać nikogo swoimi zmartwieniami, więc stara się ukrywać je tak długo, jak tylko jest to możliwe, a o pomoc zwraca się jedynie w ostateczności. Sama jednak zawsze bardzo chętnie służy pomocą, dobrym słowem, radą czy jakimkolwiek innym wsparciem - rzecz jasna w granicach rozsądku.
Jeśli już coś sobie postanowi, będzie dążyć do tego za wszelką cenę i żadna siła nie jest w stanie przekonać jej do zmiany zdania. Jeśli coś jej nie odpowiada, mówi o tym otwarcie, zamiast bezmyślnie przytakiwać innym i robić cokolwiek wbrew sobie.
Do tej pory miała w zwyczaju kreować się na silną, niezależną kobietę i stwarzać pozory, że w każdej sytuacji jest w stanie poradzić sobie sama, jednak przez wewnętrzną bestię, której Elena za cholerę nie potrafi kontrolować, jej pewność siebie nieco podupadła. Możliwe, iż w końcu dotarło do niej, że z lykantropią nie jest w stanie poradzić sobie na własną rękę.
Biografia


THE ROAD SO FAR


Rzym. Wieczne Miasto. To właśnie tam, w zwykłej, Przyziemnej rodzinie na świat przyszła Elena Chiara Ricoletti. Jej dzieciństwo spokojnie można było nazwać szczęśliwym i beztroskim - miała kochających rodziców, młodszą siostrę i starszego brata, z którymi na ogół się dogadywała, jej ojciec miał dobrą pracę, więc pod względem materialnym niczego jej nie brakowało... a co najważniejsze, Elena nie miała pojęcia o istnieniu nadprzyrodzonych istot, wykraczających poza sferę ludzkiego pojmowania rzeczywistości.
Los zdawał się sprzyjać Elenie Ricoletti całe życie. Była jedną z najbardziej lubianych osób w szkole, dobrze się uczyła, bez problemu udało jej się także dostać na wymarzone studia aktorskie. Kobieta przez długi czas była przekonana, że zawsze będzie miała w życiu z górki, jednak diagnoza, którą usłyszała w wieku dwudziestu pięciu lat całkowicie zniszczyła wszystkie plany i marzenia. Guz nowotworowy na płucach. Choć lekarze stwierdzili, że nie jest to stuprocentowy wyrok śmierci, i szanse na wyleczenie istnieją (niewielkie, ale jednak), Elena załamała się i całkowicie straciła chęci do wszystkiego, co niegdyś kochała. Myślicie, że to koniec problemów? Nic bardziej mylnego!
Ojciec Eleny wyznał rodzinie, że nie wszystkie pieniądze, które zarabiał pochodziły z legalnego źródła. Nie chciał (albo nie mógł?) zdradzić dokładnie, o co chodziło, ale jasno i wyraźnie dał do zrozumienia, że wplątał się w lewe interesy i zadarł z niewłaściwymi ludźmi, przez co cała rodzina może mieć teraz kłopoty. Sytuacja w rodzinie stała się jeszcze bardziej napięta.
Nikt nie był pewien, kiedy w całym tym chaosie do Rzymu zawitała Isabella di Costanzi - kuzynka Eleny, chrzesniaczka jej matki, która od kilku lat zamieszkiwała Wielką Brytanię. Przybyła pod pretekstem spotkania z dawno niewidzianą rodziną, jednak w rzeczywistości chodziło jej o coś więcej. Słyszała o chorobie Eleny i wiedziała, jak jej pomóc, a że w dzieciństwie trzymały ze sobą dosyć blisko, postanowiła podzielić się z Eleną swoim darem i uwolnić ją od nowotworu. Isabella nie była pewna, jak jej kuzynka zareaguje na historyjkę o wilkołakach i czy w ogóle sama będzie chciała stać się jednym z nich, kiedy już pozna prawdę, dlatego dosyć długo biła się z myślami, czy uświadomić Elenę, zanim ją ugryzie, czy po prostu to zrobić, a wyjaśnienia zostawić sobie na później, kiedy już będzie po fakcie. Ostatecznie wygrała druga z opcji - Isabella wyczekała moment, gdy do pełni pozostało kilka dni, pod osłoną nocy przemieniła się w wilka i zadrapała ramię Eleny, kiedy ta spała. Kobieta przebudziła się, jednak zanim zdążyła całkowicie oprzytomnieć, wilkołaczki już przy niej nie było. Po fakcie Isabella stwierdziła, że nienajlepiej to wszystko rozegrała, jednak nie dało się cofnąć czasu i zmienić decyzji. Teraz pozostawało jej jedynie porozmawiać z kuzynką i wytłumaczyć, co się z nią stało i jak teraz będzie wyglądać jej życie. No i przede wszystkim uświadomić, że dzięki temu zwalczy nowotwór, bo przecież od samego początku właśnie o to w tym wszystkim chodziło.
Isabella odwlekała rozmowę jeszcze kilka dni, jednak w końcu musiała uświadomić Elenę, by kobieta przed swoją pierwszą przemianą mniej więcej wiedziała, co się z nią dzieje. Zgodnie z jej obawami, Elena nienajlepiej zareagowała na wiadomość o istnieniu wilkołaków - wyśmiała kuzynkę, twierdząc, że jeśli chciała zrobić jej fałszywą nadzieję na wyjście z choroby to wybrała najbardziej idiotyczny sposób z możliwych. Twierdziła także, że zadrapanie na ręce z pewnością da się jakoś logicznie wytłumaczyć.
W momencie nadejścia pełni, kiedy podczas wieczornego spaceru ulicami Rzymu coś dziwnego zaczęło dziać się z jej ciałem, Elena wiedziała już, że to jednak nie ona, a Isabella miała rację. Mimo wszystko, była kompletnie zdezorientowana i nie miała pojęcia, co właściwie się z nią dzieje. Bestia wewnątrz niej pragnęła się uwolnić, Elena nabrała nagłej, niekontrolowanej ochoty, żeby się na kogoś rzucić. Szczęście, że mieszkała na samych obrzeżach Wiecznego Miasta i o tej godzinie nie było tu żywej duszy. Błąkała się tak, dopóki noc nie przeszła w dzień a ona z powrotem wróciła do ludzkiej postaci. Była naga, przerażona i zdezorientowana, jednak najgorsze było dopiero przed nią.
Wróciła do domu, z zamiarem ponownej rozmowy z Isabellą o wilkołakach, jednak widok, który tam zastała zmroził jej krew w żyłach. Jej rodzice, brat, siostra oraz Isabella - cała piątka leżała martwa, z licznymi ranami postrzałowymi, Isabella dodatkowo została pozbawiona głowy. Elenie natychmiast przypomniały się słowa ojca, kiedy mówił, że cała rodzina jest w niebezpieczeństwie, dlatego powinni jak najszybciej opuścić Rzym. Czuła się, jakby zaraz miała zemdleć, udało jej się jednak zachować ma tyle opanowania, by zadzwonić na policję.
Dopiero po przesłuchaniu oraz zabraniu ciał, Elena zwróciła uwagę na wiadomość sms, którą otrzymała w nocy od Isabelli. "Jedź do York i znajdź Kierana Vaughana. On ci pomoże". Musiała napisać ją krótko przed śmiercią. Ricoletti zastanawiała się, czy facet, którego nazwisko podała mu kuzynka ma jakiś związek z wilkołakami, ale chwilowo to olała. Jej myśli o wiele bardziej zaprzątała w tej chwili tragedia, która przytrafiła się jej rodzinie. Miała nadzieję, że policji uda się odnaleźć sprawców, winnych całej tej masakrze w domu Ricolettich. Ilekroć myślała o tym, jak bardzo pragnie, by ci ludzie zapłacili za odebranie jej bliskich, jej wewnętrzna bestia pragnęła się uwolnić i wymierzyć sprawiedliwość - krew za krew. Elena była sobą przerażona, ponieważ do tej pory nigdy w życiu, bez względu na okoliczności, nie potrafiłaby myśleć z taką łatwością o zabiciu drugiego człowieka.
Wyniki najnowszych badań lekarskich zaskoczyły nie tylko Elenę - lekarze, nadzorujący ją od momentu wykrycia choroby byli w ciężkim szoku, kiedy odkryli, że po nowotworze nie ma najmniejszego śladu. W normalnych okolicznościach Elena byłaby przeszczęśliwa, jednak teraz sama nie wiedziała, czy jej życie ma jeszcze jakiś sens. Została na świecie zupełnie sama, a na domiar złego powoli stawała się potworem... co z tego, że jej organizm zwalczył chorobę, skoro kosztem tego zmieniła się w bestię z morderczymi zapędami. Za wszelką cenę próbowała odizolować się od ludzi, zwłaszcza w okolicach pełni, ponieważ nie była w stanie zapanować nad wilkiem, który pragnął się uwolnić. Czy tak właśnie ma wyglądać reszta jej egzystencji na tym świecie?


NOW


Po czterech miesiącach ukrywania się oraz nieudolnych prób radzenia sobie z klątwą wilkołactwa na własną rękę, Elena przypomniała sobie o wiadomości, którą Isabella wysłała jej tuż przed śmiercią. Postanowiła wyjechać do York i odnaleźć Kierana Vaughana, mając nadzieję, że owy facet może pomóc jej uporać się z niekontrolowanymi przemianami i odnaleźć w nowej sytuacji. Kto wie, może liczyła na zbyt wiele, ale musiała przynajmniej spróbować... wiedziała, że sama nie da sobie rady i prędzej czy później zabije człowieka, gdy straci nad sobą kontrolę. Musiała to zakończyć. Nie chciała być potworem, a niestety, wszystko wskazywało na to, że powoli się nim staje, postanowiła więc chwytać się każdej możliwej deski ratunku.
Sprzedała rodzinny dom w Rzymie, dzięki czemu zyskała wystarczająco dużo pieniędzy, by opłacić podróż do York i wynająć niewielkie mieszkanie. Zdaje sobie sprawę, że powinna rozejrzeć się za jakąś pracą, ponieważ nie będzie w stanie utrzymać się zbyt długo z tego, co jej zostało. Przede wszystkim jednak musi odszukać Kierana i dowiedzieć się, czy mężczyzna jest w stanie jej pomóc, ponieważ ma już dość życia w ukryciu i wiecznym strachu, że kiedyś naprawdę kogoś zabije. Musi zaakceptować to, kim teraz jest i nauczyć się z tym żyć... chyba nie pozostało jej nic innego.
Ciekawostki


🔹 Tęskni za Rzymem, jednak nie ma zamiaru tam wracać - zbyt wiele rzeczy kojarzy jej się z utraconą rodziną.
🔹 Drugie imię otrzymała po babci, która zmarła dokładnie w dzień narodzin Eleny.
🔹 O ironio, jako nastolatka uwielbiała powieści o wilkołakach. Nigdy nie przypuszczała jednak, by takie istoty rzeczywiście mogły istnieć, ani tym bardziej, że kiedyś sama stanie się jedną z nich.
🔹 Nie pogardzi dobrym winem, piwo w ostateczności też wypije. Od innych alkoholi trzyma się z daleka.
🔹 Swego czasu grała na ukulele.
🔹 Przed przemianą w wilkołaka miała lekką wadę wzroku i do czytania potrzebowała okularów. Teraz, dzięki lykantropii widzi lepiej, niż kiedykolwiek wcześniej, jednak zazwyczaj zakłada okulary z przyzwyczajenia.
🔹 Od dziecka panicznie boi się burzy.
🔹 Choć uwielbia kolory, od czasu śmierci rodziny ubiera się tylko i wyłącznie na czarno.
🔹 Ma tatuaż na lewym obojczyku (klik).
🔹 Jest przyzwyczajona do śródziemnomorskiego klimatu, dlatego mróz i śnieg są dla niej prawdziwym koszmarem.
🔹 Preferuje zdrowy styl życia - sport, odpowiednie odżywianie. Używkom, dużej ilość cukru oraz fastfoodom (poza pizzą od czasu do czasu) mówi zdecydowane "nie".
🔹 Choć kocha zwierzęta, trzyma się od nich z daleka od czasu, kiedy pod postacią wilka całkowicie straciła nad sobą kontrolę i zjadła swoją ukochaną kotkę. Do tej pory nie może sobie tego wybaczyć.
🔹 Niegdyś chciała zostać wegetarianką, podjęła nawet próbę wyzbycia się mięsa ze swojego menu, ale udało jej się wytrzymać na takiej diecie zaledwie miesiąc.
🔹 W wolnych chwilach czytuje poezję. Sama napisała kilka wierszy, które jednak nigdy nie ujrzały światła dziennego.
🔹 Dwa razy oblała egzamin na prawo jazdy. Do tej pory nie zdecydowała się zrobić trzeciego podejścia.
🔹Ma w zwyczaju umawiać się jedynie z mężczyznami starszymi od siebie o kilka lat. O rówieśnikach czy (tym bardziej!) młodszych nie ma mowy.
🔹Pochodzi z chrześcijańskiej rodziny, jednak sama nigdy nie przykładała szczególnej wagi do wiary. Chodziła do kościoła tak długo, jak długo rodzice mieli coś do powiedzenia w tej kwestii, kiedy jednak osiągnęła pełnoletniość, oznajmiła im, że jest ateistką.
🔹Jest częścią Świata Cieni od niedawna, dlatego nie ma pojęcia o Mrocznej Wojnie oraz Zimnym Pokoju.
 

Shadowhunter

666 lat



All paths lead to death.

Administrator

Accepted
Drogi Użytkowniku!
Cieszymy się, że dołączyłeś do naszego forum, a Twoja Karta Postaci już została zaakceptowana! Przejdź teraz do zakładania koniecznych tematów. Zapoznaj się z Mechaniką Gry oraz Spisem umiejętności. Zachęcamy również do przejrzenia Mapy York! Poza taką mapą na forum znajdziesz również Mapę Świata z najważniejszymi lokalizacjami!
Życzymy Ci miłej zabawy!

Margaret
Wyświetl posty z ostatnich:   
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku
Skocz do :   
Shadow York @ 2019   Forum zostało otwarte 28.10.2017r.
York, England, UK

Partnerstwo