Louise Dagover

26 (102 lata)


a przyciągnę cię ku sobie, ty przyciągać będziesz innych;








Louise Dagover
Metryczka


Imię: Louise
Nazwisko: Dagover (naprawdę Brooks)

Data urodzenia: 14 listopada 1906
Miejsce urodzenia: Kansas, Stany Zjednoczone

Wiek: 26 (102 lata)
Wzrost: 172 cm
Waga: 65 kg

Rasa: Wampir

Wizerunek: Carole Lombard

Aparycja

Blondynka o zimnych przenikliwych oczach, jest dość młoda jak na wampira, jej przemiana miała miejsce w 1932 roku, pozostała wierna stylowi lat 30-tych ubiegłego wieku i nic nie zmieniła w swoim sposobie malowania się czy ubierania. Jedyne co zmieniła to kolor oczu i włosów, bo wiele osób wydawało się zdziwionych faktem, że Louise się nie starzeje. Nosi włosy obcięte w stylu bob, pofalowane zgodnie z kanonami mody z lat 30-tych. Brwi wyskubane na cienką kreskę, zawsze mocna czerwona szminka i czerwony lakier na długich zadbanych paznokciach. Ubrania również przywodzą na myśl lata 20-te i 30-te choć oczywiście nieco stonowane i unowocześnione, aby nie wyróżniać się zbytnio. Chętnie ubiera obcisłe sukienki za kolano w pastelowych kolorach albo spodnie a la dandys, w jej szafie nie brakuje rzecz jasna małej czarnej i eleganckich nakryć głowy. Przywiązuje ogromną wagę do stroju, fryzury, wyglądu. Ma bardzo bladę karnację - nawet jak na wampira. Jest wysoka - ma 175 cm wzrostu i szczupła - waży 60 kg. Szczyci się pięknym uśmiechem, choć rzadko kogokolwiek nim obdarza.

Charakter

Z pozoru chłodna, oschła, przebiegła, dbająca tylko swoje interesy. Ma opinię egocentryczki i snobki. Ciężkie przeżycia zmusiły ją do przybrania takiej maski, bo w jej wnętrzu aż kipi od emocji, głownie tych złych, pragnie zemsty, choć wie, że osoby, które ją skrzywdziły najbardziej już dawno nie żyją.
Kocha podróże, przyjęcia, luksus. Co kilkanaście lat musi zmieniać miejsce zamieszkania i pracę. Lubi dekorować swoje domy i urządzać je w stylu przedwojennym. Jest przywiązana do swoich pamiątek z Ameryki: patefonu His Master's Voice, płyt szelakowych z muzyką klasyczną i jazzem, Hasselblada, którym lubi robić zdjęcia wieczorami, maszyny do pisania i innych rzeczy, jakie przywiozła do Wielkiej Brytanii ze Stanów. Zdarza jej się tańczyć w samotności tango argentyńskie czy foxtrota. Kocha zwierzęta, nigdy nie piła ich krwi, nie lubi ludzi, więc ludzką krew pije bardzo chętnie. Jest biseksualna.
Biografia

Urodzona 14 listopada 1906 roku w Kansas w USA jako Louise Mary Brooks. Jej ojciec był prawnikiem, a matka pianistką i to ona uczyła małą Louise gry na fortepianie, poza tym posyłała ją na lekcje baletu. Kiedy Louise miała 9 lat została zgwałcona przez przyjaciela rodziny, fakt ten wywarł ogromny wpływ na jej późniejsze kontakty z mężczyznami i postrzeganie świata. Kiedy wyznała swój mroczny sekret matce, ta obwiniła o wszystko małą Louise, twierdząc, że musiała mężczyznę w jakiś sposób sprowokować.
Dagover rozpoczęła swoją karierę w wieku 16 lat jako tancerka zapisując się do Denishawn School of Dancing and Related Arts. W 1924 roku została wyrzucona przez dyrektora, który zarzucił jej, że chciałaby mieć wszystko podane na srebrnej tacy.
Natychmiast zaczęła występować na Broadwayu, początkowo jako chórzystka i tancerka, wkrótce jako aktorka. W tym czasie miała też przez dwa miesiące romans z Charlie Chaplinem.
Na ekranie zadebiutowała w 1925 roku niemym filmie "Ulica zapomnianych ludzi". Wdała się wtedy w romans z szefem MGM. Również w tym czasie zaczęły się jej problemy z alkoholem.
Kolejne filmy "Beggars for Life" i "Girl in Every Port" ugruntowały jej karierę jako gwiazdy kina niemego. W 1929 wystąpiła w "Puszce Pandory" i "Pamiętniku Zagubionej Dziewczyny", oba zyskały miano kultowych, choć w rodzimej Ameryce zostały mocno ocenzurowane. Wraz z początkiem ery kina dźwiękowego Brooks wystąpiła w dwóch filmach. W tym czasie wyszła za mąż za reżysera, jednak po roku małżeństwo się rozpadło, gdy Louise zdradziła męża z właścicielem sieci barów. W 1931 miała przelotny romans z Gretą Garbo. W tym samym roku poznała swoją rowieśnicę niemiecką aktorkę Brigitte Helm. Wkrótce związały się ze sobą, po jakimś czasie związek się rozpadł, gdy Hełm wróciła do Niemiec. Louise wyszła ponownie za mąż, tym razem za przedsiębiorcę, jednak i to małżeństwo się szybko rozpadło. W listopadzie 1932 Brigitte Helm przyjechała znów do Stanów odwiedzić Louise, zatrzymała się w Hotelu Carlton Ritz w Los Angeles. Była jakaś odmieniona, zgodziła się widywać z Louise jedynie pod osłoną nocy. Podczas jednej z ich schadzek - dokładnie w dwudzieste szóste urodziny Louise - Helm wyznała Brooks, że jest wampirem i może uczynić wampira z Louise. Louise zareagowała śmiechem, nie uwierzyła kochance. Już wcześniej ich seks ocierał się o BDSM i był dość brutalny, nie zdziwiła się więc, gdy kochanka ją tej samej nocy dotkliwie pogryzła i kazała wypić swoją krew. Obudziła się kolejnej nocy sama w pokoju hotelowym, Brigitte nigdzie nie było. Czuła dziwne pragnienie, którego nie potrafiła ugasić woda ani szampan, pragnęła krwi... ludzkiej krwi. Znalazła tylko kartkę od Helm "Przepraszam, nie szukaj mnie. Jesteś teraz wampirem tak jak ja". Louise zrozumiała, że Helm mówiła prawdę i rzeczywiście była wampirem. Początkowo nie potrafiła przyzwyczaić się do swojej przemiany, do życia w ciemnościach nocy, tęskniła za Słońcem, za smakiem jedzenia, za alkoholem. Nie umiała zaakceptować faktu, że wbrew swojej woli stała się wampirem. Miała opory w piciu krwi - zazwyczaj wybierała swoich kochanków i kochanki, nigdy nie zabiła żadnej ze swoich ofiar, Piła tylko tyle krwi, ile potrzebowała, by ugasić głód.
Spróbowała wrócić do normalnego życia i do pracy na wielkim ekranie. W 1933 i w 1935 wystąpiła jeszcze w dwóch filmach, oba okazały się klapą, a reżyserzy i inni aktorzy uskarżali się na Louise i jej kaprys, aby wszystkie sceny plenerowe kręcić w nocy. Cześć scen nakręcono w specjalnie zbudowanej hali, do której na życzenie Brooks nie docierało światło słoneczne. W 1938 poznała odtwórcę roli Draculi Belę Lugosiego, który domyślił się jej mrocznego sekretu i błagał ją, aby z niego również uczyniła wampira - jednak Louise nie zgodziła się na to. W 1945 zaraz po zakończeniu wojny Louise wyemigrowała do Wielkiej Brytanii, według metryki miała wtedy 39 lat, obawiała się, że w rodzimych Stanach komuś może wydać się podejrzane, że w ogóle się nie zmienia fizycznie. Wiedziała też, że musi pożegnać się z filmem na zawsze. W Wielkiej Brytanii dostała angaż w teatrze, scena teatralna dawała jej poczucie ochrony przed słońcem, do teatru przywoził ją szofer jej czarną limuzyną z pomalowanymi na ciemny kolor oknami. Przypisywano to jednak ekscentryczności aktorki. Na początku swego pobytu w Anglii poznała pisarza Alesteira Crowleya, który chociaż sam był człowiekiem, bardzo dużo wiedział na temat wampirów i udzielił Louise wiele cennych rad i wskazówek. Nie potrafiła pogodzić się z jego śmiercią w 1947 roku, Crowley nie chciał wiecznego życia i nie pragnął zostać wampirem, Louise uszanowała oczywiście jego decyzję. W 1956 zrezygnowała z pracy w teatrze, gdy ktoś napisał o niej, że musi być wampirzycą, skoro się nie starzeje. Napisała dwie książki biograficzne, pominęła w nich fakt, że jest wampirem i historię swojej przemiany. Żyła z pieniędzy z tantiem za swoje filmy, majątku odziedziczonego po rodzicach i tantiem za książki. Poznała lepiej środowisko amerykańskich okultystów w latach 60-tych, gdy na krótko zawitała do ojczyzny. Anton La Vey okazał się człowiekiem, niezbyt bystrym zresztą, bo nawet nie domyślił się, że Louise jest wampire, nie wiedział też, że do jego sekty należy kilkoro wampirów. Jednak cała satanistyczna otoczka mierziła ją i po tajemniczej tragicznej śmierci Jayne Mansfield odcięła się od towarzystwa Antona La Veya i jego popleczników. Wróciła do Wielkiej Brytanii i zamieszkała w York. W 1985 zdecydowała się rozpowszechnić plotkę o swojej śmierci na skutek choroby serca. Wtedy też zmieniła nazwisko z Brooks na Dagover, chciała w ten sposób oddać hołd swojej idolce - niemieckiej gwieździe kina niemego Lil Dagover. Zdecydowała się wtedy rownież zmienić kolor włosów i oczu, pozostała jednak wierna stylowi lat trzydziestych. Dzięki temu w 2005 mogła wyjsć z ukrycia i wrócić do pracy w teatrze już jako Louise Dagover. Co dwadzieścia lat zmienia teatr, w którym występuje, aby nikt nie odkrył, że czas się dla niej zatrzymał. Zresztą występuje mało, raczej dla zabicia czasu, którego ma aż nadto, pisze też wampiryczne książki pod pseudonimem, którego nikomu nie zdradza.
Trzyma się z dala od wilkołaków, pije krew ludzką na wyuzdanych przyjęciach, których jest częstą bywalczynią. Nie brała udziału w Mrocznej Wojnie, postanowienia traktatu o Zimnym Pokoju czytała, aby wiedzieć, co się dzieje w Yorki aby mieć temat do swojej kolejnej powieści. Nudzi ją jej egzystencja i pragnie odmiany.

Ciekawostki

- Jako aktorka trenowała szermierkę, pływanie i jeździectwo, znakomicie włada więc białą bronią i jeździ konno. Dzięki temu rozwinęła umiejętność Wampirzej Szybkości i Szybkiej Regeneracji.
- Umie manipulować myślami, zawdzięcza to dogłębnej znajomości metod aktorskich Grotowskiego, Strasberga czy Czechowa i psychologii - po przemianie, wykorzystała swoje umiejętności aktorskie w nauce manipulowania myślami.
- Nadal trenuje Encanto
- Zna niemiecki i francuski.
- Jest biseksualna, a właściwie panseksualna, bo nie ma nic przeciwko romansowaniu z przedstawicielami innych ras płci obojga.
- Neutralnie nastawiona do innych ras.
- Nie brała udziału w Mrocznej Wojnie
- Zazdrości Wróżkom możliwości przygarniania porzuconych dzieci, bardzo pragnie zostać matką i zaopiekować się jakimś dzieckiem, bo czuje się samotna i znudzona.
- Mieszka w olbrzymim luksusowym mieszkaniu w York, ma pokojówkę, która sprząta jej apartament za dnia i szofera, który ją wozi do teatru albo na wieczorki literackie. Pokojówka i szofer dostają bez swojej wiedzy niewielkie ilości krwi Louise i dlatego są jej tak oddani.
- Zdarza jej się pić alkohol, we wczesnej młodości jeszcze przed swoją przemianą była alkoholiczką.
- Nigdy nie próbowała przemienić się w nietoperza, szczura czy kurz, bo... nie wie, że to potrafi.
- Nie ma nic przeciwko BDSM.
- Do dziś lubi tańczyć i śpiewać.
- Nigdy już nie spotkała Brigitte Helm, osoby, która uczyniła Louise wampirem

Shadowhunter

666 lat



All paths lead to death.

Administrator

Accepted
Drogi Użytkowniku!
Cieszymy się, że dołączyłeś do naszego forum, a Twoja Karta Postaci już została zaakceptowana! Przejdź teraz do zakładania koniecznych tematów. Zapoznaj się z Mechaniką Gry oraz Spisem umiejętności. Zachęcamy również do przejrzenia Mapy York! Poza taką mapą na forum znajdziesz również Mapę Świata z najważniejszymi lokalizacjami!
Życzymy Ci miłej zabawy!

Shi
Wyświetl posty z ostatnich:   
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku
Skocz do :   
Shadow York @ 2019   Forum zostało otwarte 28.10.2017r.
York, England, UK

Partnerstwo